Er was eens, heel lang geleden, een tovenaar die God heette. Volgens sommige mensen was
hij de grootste tovenaar die ooit leefde, anderen geloven dat hij nog steeds leeft. Ze zeggen dat
hij al leefde voordat de aarde bestond, en zelfs al voordat er mensen waren.
De historische Jezus
Je kunt je vast wel voorstellen dat er een eeuw of zo geleden een bijzonder wijze man heeft geleefd, die nu nog veel fans heeft. Dat soort mensen zijn er wel: Einstein, Darwin, von Bismarck. Stel je eens voor dat de fans van deze man nu ineens vertellen dat hij in zijn leven over water kon lopen, dat hij in een stal geboren is en dat zijn moeder nog maagd was... hoe denk je dat de meeste christenen dat zouden vinden? Godslastering natuurlijk. Maar vooral: plagiaat, naäperij! "Bedenk zelf iets maar gebruik niet dat van ons!"
De verhalen hieronder zijn geen fantasie, maar berusten op feiten.
Er leefde eens een wijs mens die veel indruk maakte op de mensen in zijn omgeving. Toen hij gestorven was werden de verhalen die over hem verteld werden steeds sterker. Mensen die hem nooit gekend hadden, beweerden dat zijn moeder nog maagd was toen hij geboren werd, dat hij wonderen kon doen, dat hij op water kon lopen en een keer een grote hongerige menigte voedde met de inhoud van een klein mandje eten.
Ze vertelden dat hij na zijn dood drie dagen in de hel verbleef, en daarna opnieuw tot leven kwam. Ze begonnen speciale aanspreektitels voor hem te bedenken: de goede herder, de eeuwige, het grote licht, de redder van de wereld.
Deze man leefde van 566 tot 486 voor de jaartelling, en heette Gautama Boeddha.
Er leefde eens een wijs mens die veel indruk maakte op de mensen in zijn omgeving. Toen hij gestorven was werden de verhalen die over hem verteld werden steeds sterker. Mensen die hem nooit gekend hadden, beweerden dat zijn moeder nog maagd was toen hij geboren werd, dat zijn vader timmerman was, dat toen hij net geboren was er herders en wijze mannen naar hem toekwamen, met goud, wierook en myrre. Vlak na zijn geboorte besloot een tiran om duizenden kinderen te laten vermoorden. De wijze man deed wonderen, gebruikte parabelen om aan de mensen om hem heen liefde te prediken, hij genas melaatsen, doven en blinden, stond na zijn overlijden op uit de dood en steeg op naar de hemel.
Deze man werd door sommige van zijn volgelingen Jezeus genoemd. Wij kennen hem beter als Krishna, die ongeveer 1500 jaar voor onze jaartelling leefde.
Ook over de wijze mensen Mithra en Horus werden ruim voor onze jaartelling dit soort prachtige verhalen verteld.
Misschien leefde er ook ooit een wijs mens in het huidige Israël. Tot op de dag van vandaag willen veel mensen dat graag geloven. De enigen die over zijn leven geschreven hebben, deden dat meer dan honderd jaar na zijn mogelijke dood. Dat waren allemaal geen mensen met verstand van geschiedenis. Het waren wel allemaal mensen die konden schrijven, en dus ook lezen. Ze konden dan ook makkelijk allerlei prachtige sprookjes over andere wijze mensen bij elkaar sprokkelen, er nog wat voorspellingen uit het oude testament bijhalen, en zo een prachtig sluitend verhaal maken. Een verhaal over Jezus van Nazareth.
Er was één man die al eerder over Jezus schreef, en dat was de Romein Saulus. Deze reizende soldaat was al tijden op zoek naar de zin van zijn bestaan. Omdat zijn moeder Joods was, kende hij de joodse tradities en geschriften erg goed. Mogelijk heeft hij Jezus bedacht. Hij heeft hem in elk geval nooit gekend, maar er wel veel over geschreven. Bijzonder daarbij is dat hij nooit schreef over de wonderen, genezingen en parabels van Jezus, maar alleen over zijn gedachten. Zouden die wonderen er pas later bijbedacht zijn?
|
